انجمن کلیمیان تهران انجمن کلیمیان تهران
   

چهار نوع محصول زمين

   

اندازه نوشتار:

تعليمات ديني و فرهنگ قوم يهود
سال اول راهنمايي
سال 81

 

مي‎ دانيم كه عيد سايبانها يا سوكوت عيد جمع‎ آوري محصول هم مي‎باشد. چون اين عيد جنبة، جشن كشاورزي دارد، پس از جمع‎ آوري محصول به پاس نعمت‎هاي بيكراني كه خد.ا به ما ارزاني داشته است، چهار نوع از محصولات زمين را دردست گرفته و دعا (براخا) مي‎خوانيم.

 

lulav

اين چهارنوع عبارتند از:

1- ترنج (اِتروگ)

2- شاخه درخت خرما (لولاب)

3- شاخة درخت مورد (هَدَس)

4- شاخة درخت بيد (عَرَبا)

اين عمل را طبق فرماني كه در كتاب لاويان فصل 23 آية 40 داده شده است انجام مي‎دهيم. علماي يهود بكاربردن اين چهار نوع محصول را در نماز عيد سوكوت دو نوع توجيه كرده‎‎ اند:

 

توجيه اول: ترنج بشكل قلب است و شاخة نخل شبيه ستون فقرات انسان و برگ مورد بشكل چشم و برگ بيد بشكل لب مي‎باشد. اينها اعضائي هستند كه مجري بيشتر اعمال انسان مي‎باشند. با دعائي كه مي‎خوانيم از خد.ا مي‎خواهيم كه همواره بتوانيم با عقل سليم و ايمان كامل، آن اعضاء را تحت اختيار خود بگيريم.

 

توجيه دوم: مردم دنيا چهارنوع هستند.

1. كساني كه ايمان كامل و رفتار سالم دارند. ترنج طعم خوب و بوي مطبوعي دارد. پس شبيه گروه اول انسان‎هاست ؛

2. كساني كه تحصيلات و اطلاعات كامل دارند ولي مراسم مذهبي را بجا نمي‎آورند. شاخه‎ هاي درخت خرما هم ميوة خوبي دارد ولي معطر نيست، پس شبيه گروه دوم است ؛

3. كساني كه اطلاعات و معلومات مذهبي كاملي ندارند ولي اعمال و رفتارشان خوب و شايسته است. شاخة مورد ميوه ندارد ولي بوي آن مطبوع است. پس نمايندة گروه سوم انسانها مي‎باشد ؛

4. كساني كه معلومات مذهبي ندارند و رفتارشان هم خوب نيست. شاخة بيد ميوه ندارد و بوي مطبوعي هم از آن استشمام نمي‎شود. بنابراين نمايندة گروه چهارم از انسانهاست ؛

 

پس اين چهار نوع محصول چهار گروه از مردم را كه درهر جامعه‎اي وجود دارند نمايش مي‎دهد. انسانهايي كه در جامعه زندگي مي‎كنند در برابر همديگر مسئول هستند زيرا اعمال و رفتارشان و ايمانشان در سرنوشت افراد ديگر جامعه مؤثر است. هركدام از اين افراد معلومات و رفتارهاي مختلفي دارند و رويهم جامعه را تشكيل مي‎دهند. با جمع‎آوردن اين چند نوع گياه در يك بسته صفات نيكو يعني، اتحاد و همبستگي و همكاري در جامعه را نمايش مي‎دهيم. علت اينكه نام براخا را براخاي لولاب گذاشته‎ايم اين است كه لولاب از تمام آنها بزررگتر است. در روز اول، بعد از براخاي لولاب براخاي شِهِحيانو گفته مي‎شود.

 

در روز شبات كه حمل و نقل هر چيزي ممنوع است براخاي لولاب را نمي‎گوييم زيرا بزرگان دين يهود بيم آنرا داشته‎اند كه مؤمنان در آن روز لولاب را با خود حمل كنند. تا موقعي كه معبد مقدس ويران نشده بود، لولاب را فقط درآن محل به دست گرفته و براخا مي‎گفتند. ولي از ويراني معبد، علماي دين قرار گذاشتند كه لولاب را تمام روزهاي عيد به دست بگيرند (به استثناي روز شنبه) گويا رسم دور زدن در اطراف سكوي وسط كنيسا بعد از نماز موساف با در دست داشتن لولاب از دورة مكابي‎ها معمول شده است. در ميشنا نوشته شده است كه اين رسم در معبد مقدس هم اجرا مي‎شد و مؤمنان در حاليكه لولاب را در دست داشتند دور مذبح مي‎گشتند و نمازهاي هَلِل و هوشَعنا را مي‎خواندند. در زمان ما فقط هوشَعنا را مي‎خوانيم كه موضوع آن دعا براي خوبي و زيادي محصول زمين است. اين تشريفات نمايندة اميد ماست به اينكه خد.اوند به ما كمك خواهد كرد كه بر دشواريهاي خود پيروز شويم.

 

 

عيد سوكوت يا جشن جهاني

Sukkaجشن سوكوت علاوه بر معني و خصوصيت اصلي خود به عنوان يك عيد يهودي، داراي يك جنبة جهاني هم مي‎باشد. اين جشني است كه در آن يهوديان پيام مخصوصي براي افراد بشر مي‎فرستند و در آن نطفه‎اي از اعتقاد به ماشيح موعود وجود دارد. يكي از مظاهر اين طرز تفكر قرباني كردن هفتاد گاو نر در هفت روز عيد بود. اين عمل، همبستگي يهوديان را با تمام ملل جهان نشان مي‎دهد. بدين طريق يهوديان به تمام ملت‎هاي جهان اعلام مي‎‎داشتند كه بدون رضايت خد.ا و دخالت او در سرنوشت انسانها، جهان نمي‎تواند باقي بماند.

 

 هوشَعنا ربا

هفتمين روز عيد سوكوت را به مناسبت نماز مخصوص هوشعنا كه در آن روز خوانده مي‎شود، هوشَعنارَبا مي‎ناميم. در اين روز هفت بار به دور سكوي كنيسا كه تورات بزرگ روي آن قرار دارد دور مي‎زنيم و هوشعنا را مي‎خوانيم. در آن موقع اِتروگ و لولاب را در دست داريم و برگهاي بيد را به حركت درمي‎آوريم. فلسفة اين تشريفات آن است كه همچنانكه درختها پس از ريختن برگشان، مجددا با باران رحمتي كه از آسمان مي‎بارد و گرمي هوا زندگي تازه‎اي را شروع مي‎كنند اگر ما هم ايمان خود را به خد.ا زياد كيم و به رهبري او اعتقاد داشته باشيم، همواره مي‎توانيم نيروي جديدي به دست آورده و در مبارزة زندگي موفق شويم.

بسياري از اشخاص در شب هوشعناربا بيدار مي‎مانند و قسمتهايي را كه مخصوص آن شب است با قطعاتي از تورات و ميشنا مي‎خوانند.

 

شِميني عَسِرِت و سيمحا تورا

simcha toraپس از گذشتن نيمه اول ماه تيشري و ايام سوكوت با برقراركردن جشنهاي شِميني عَسِرِت و سيمحا تورا شروع فصل جديد را شادباش مي‎گوييم.

علماي يهود مي‎گويند كه شميني عسرت يا روز هشتم جشن سوكوت روز مخصوصي است و ارتباطي به عيد سوكوت ندارد. از اين جهت در آن روز براخاي شهحيانو مي‎گوييم و در نماز هم آنرا روز شميني عسرت ذكر مي‎كنيم. گفته شده است كه در اين روز عيد, بايد خوشحال باشي و شادي كني. در صورتي كه در هفت روز عيد سوكوت براي سلامت تمام ملتها قرباني مي‎داديم، روز شميني عسرت مختص يهوديان است. از اين جهت در آن روز فقط يك گاو قرباني مي‎كردند. در دورة ما كه معبد مقدس وجود ندارد به جاي آن قرباني‎ها نماز مخصوص موساف قرائت مي‎‎كنيم.

 

دعاي باران

در اين روز دعاي مخصوص باران را مي‎خوانيم و از خد.ا مي‎خواهيم كه با بارانهاي فراوان و به موقع به محصولات كشاورزان بركت بدهد. از آن روز به بعد در نمازهاي خود به جاي تقاضاي شبنم از خد.ا مي‎خواهيم كه باد بوزد و باران ببارد. اين نماز نشان مي‎دهد كه در آن زمان اگر باران نمي‎باريد، مردم گرفتار گرسنگي و تشنگي و بيماري‎هاي گوناگون مي‎شدند.

 

سيمحا تورا

جشن سيمحا تورا به مناسبت به انجام رسيدن قرائت پنج جلد تورات در عرض يك سال برگزار مي‎شود. در همان روز، اولين فصل از جلد اول را قرائت مي‎كنيم. ما به اين وسيله علاقه شديد يهوديان را به خد.ا و قوانينش ابراز مي‎نماييم. كودكان هم در اين جشن شركت مي‎كنند. كسي را كه در اين روز براي خواندن تورات و گفتن براخاي قسمت اول تورات (برشيت) مي‎خوانندش حاتان برشيت ناميده مي‎شود و احترام زيادي دارد.

 

 

 

 

Back Up Next 

 

 

 

 

استفاده از مطالب اين سايت تنها با ذكر منبع (بصورت لینک مستقیم) بلامانع است.
.Using the materials of this site with mentioning the reference is free

این صفحه بطور هوشمند خود را با نمایشگرهای موبایل و تبلت نیز منطبق می‌کند
لطفا در صورت اشکال، به مسئولین فنی ما اطلاع دهید